EO | Komuna lingvo, gastoj el la tuta mondo kaj tuta semajno plena je renkontiĝoj: De la 1-a ĝis la 8-a de aŭgusto 2026 en Graz okazos la 111-a Universala Kongreso de Esperanto. La kongresejo estos Congress Graz, en la centro de la historia urboparto. Komence de julio jam aliĝis pli ol 1 000 partoprenantoj el 63 landoj.
Dum unu semajno oni do aparte ofte aŭdos afablan „Saluton!“ en la stratoj de Graz. En la Universala Kongreso de Esperanto renkontiĝas homoj kun tre diversaj gepatraj lingvoj, kiuj povas tuj rekte interparoli en Esperanto.
La temo de la ĉi-jara kongreso estas „Volontulado en la servo al daŭripova evoluigo“. Ĝi bone kongruas kun la Esperanto-movado: asocioj, renkontiĝoj, kulturaj aranĝoj, revuoj kaj internaciaj kontaktoj jam de ĉiam grandparte dependas de volontula engaĝiĝo.
Esperanto havas profundajn radikojn en Stirio
Ne estas hazardo, ke Graz fariĝos la gastiga urbo de la Universala Kongreso. Ekde 1893 en Leoben formiĝis la unua Esperanto-grupo en Aŭstrio. En 1906 estis fondita la Esperanto-Asocio por Stirio kun lokaj grupoj en Graz kaj Leoben. Ekde 1910 en Graz aperis ĉiumonate la dulingva revuo Marto, kaj en 1913 okazis tie tut-aŭstria Esperanto-kongreso.
Aparte rimarkinda ĉapitro komenciĝis post la Unua Mondmilito. En Aŭstrio regis malsato kaj granda mizero, sed la internaciaj helpagadoj komence koncentriĝis ĉefe al Vieno. Pro tio la graza esperantisto Karl Bartel, sekretario de la stiria Esperanto-societo, direktis alvokon al la internacia Esperanto-komunumo.
Tiel inter 1920 kaj 1923 entute 330 aŭstraj infanoj estis provizore akceptitaj de familioj en dek unu hispanaj provincoj, precipe en Katalunio, Aragono kaj Valencio. La infanoj devis resaniĝi for de malsato kaj subnutrado. La restadoj ofte daŭris ĉirkaŭ unu jaron; kelkaj infanoj restis dum du aŭ tri jaroj. La agado impone montras, ke Esperanto jam tiam funkciis kiel praktika internacia reto kaj povis ebligi tre konkretan helpon.
Ni renkontiĝu en Graz!
La Universala Kongreso kunigas homojn, kiuj loĝas je miloj da kilometroj unu de la alia kaj tamen povas ekde la unua renkontiĝo interparoli sen interpretistoj. Oni diskutos, lernos, muzikos kaj dancos, esploros Stirion – kaj verŝajne ankaŭ naskiĝos unu aŭ alia nova amikeco.
De la 1-a ĝis la 8-a de aŭgusto Graz do estos ne nur kongresurbo, sed dum unu semajno ankaŭ malgranda parto de Esperantujo: tiu senlima komunumo, kiu ekestas ĉie, kie homoj parolas Esperanton unu kun la alia.
Bonvenon al Graz!
DE | Eine gemeinsame Sprache, Gäste aus aller Welt und eine ganze Woche voller Begegnungen: Vom 1. bis 8. August 2026 findet der 111. Esperanto-Weltkongress in Graz statt. Veranstaltungsort ist das Congress Graz mitten in der Altstadt. Anfang Juli waren bereits mehr als 1000 Teilnehmerinnen und Teilnehmer aus 63 Ländern angemeldet.
Für eine Woche wird man in den Grazer Gassen also besonders häufig ein freundliches „Saluton!“ hören. Beim Universala Kongreso de Esperanto treffen Menschen mit ganz unterschiedlichen Muttersprachen aufeinander und können auf Esperanto direkt miteinander ins Gespräch kommen.
Das Thema des diesjährigen Kongresses lautet „Volontulado en la servo al daŭripova evoluigo“ – „Freiwilligenarbeit im Dienst nachhaltiger Entwicklung“. Das passt gut zur Esperanto-Bewegung: Vereine, Treffen, Kulturveranstaltungen, Zeitschriften und internationale Kontakte leben seit jeher zu einem großen Teil vom freiwilligen Engagement.
Esperanto hat in der Steiermark tiefe Wurzeln
Dass Graz Gastgeberstadt des Weltkongresses wird, kommt nicht aus dem Nichts. Ab 1893 bildete sich in Leoben die erste Esperanto-Gruppe Österreichs. 1906 wurde der Esperanto-Verein für Steiermark mit Ortsgruppen in Graz und Leoben gegründet. Ab 1910 erschien in Graz monatlich die zweisprachige Zeitschrift Marto, und 1913 wurde hier ein gesamtösterreichischer Esperanto-Kongress veranstaltet.
Ein besonders bemerkenswertes Kapitel begann nach dem Ersten Weltkrieg. In Österreich herrschten Hunger und große Not, doch die internationalen Hilfsaktionen konzentrierten sich zunächst stark auf Wien. Der Grazer Esperantist Karl Bartel, Sekretär der steirischen Esperanto-Gesellschaft, richtete deshalb einen Aufruf an die internationale Esperanto-Gemeinschaft.
Auf diese Weise wurden zwischen 1920 und 1923 insgesamt 330 österreichische Kinder vorübergehend bei Familien in elf spanischen Provinzen aufgenommen, vor allem in Katalonien, Aragón und Valencia. Die Kinder sollten sich fern von Hunger und Mangelernährung erholen. Die Aufenthalte dauerten häufig etwa ein Jahr; einige Kinder blieben zwei oder drei Jahre. Die Aktion zeigt eindrucksvoll, dass Esperanto schon damals als praktisches internationales Netzwerk funktionierte und ganz konkrete Hilfe ermöglichen konnte.
Ni renkontiĝu en Graz!
Der Weltkongress bringt Menschen zusammen, die Tausende Kilometer voneinander entfernt leben und trotzdem vom ersten Treffen an ohne Dolmetscher miteinander sprechen können. Es wird diskutiert, gelernt, musiziert und getanzt, die Steiermark wird erkundet – und vermutlich wird auch die eine oder andere neue Freundschaft geschlossen.
Vom 1. bis 8. August wird Graz deshalb nicht nur Kongressstadt, sondern für eine Woche ein kleines Stück Esperantujo: jene grenzenlose Gemeinschaft, die überall dort entsteht, wo Menschen miteinander Esperanto sprechen.
Bonvenon al Graz!